Bu ay benim arınma ayım.

Bu ay doğum yaptığım ay olacaktı.  Bir erkek bebeği kollarıma aldığım, göğsümde o sızıyı yeniden hissettiğim, emzirdikçe bağlandığım, duygulandığım, ağladığım, güldüğüm, evimin insanlarla dolduğuna hem sevindiğim hem söylendiğim bir ay olacaktı.  İki koynum da dolu olacaktı sonunda, koltukaltlarım kabarık. Havuz içinde deneyecektim doğum sancılarımı geçirmeyi – havuz bile belliydi. Ada’yı yanımda tutacaktım mümkün mertebe, onun […]

Devamını oku

Herkese teşekkürler.

Hepinizin enerjisi benimleydi geçen hafta. Melekler çevremdeydi.  Hastane personeli ve doktor kılığındaydılar, bebeğimi kucaklayıp götürdüler.  Yolu açıktı, biliyorum. Yorum bırakan, beni anlayan, anlamayan, kınayan, destekleyen herkese teşekkür ederim.  İçimdeki karşıtlığı temsil ettiniz. Salı günü bebeğimi aldırmadım ben, onu kızımı dünyaya getirdiğim gibi dünyaya getirdim ve meleklere teslim ettim.  Hayatımın en kötü, fakat aynı zamanda da […]

Devamını oku

bu sefer ortasındayım zorluğun. dualara ihtiyacım var.

“Allah kahretsin,” demiştim ilk 2 çizgiyi gördüğümde. Ne utanmıştım sonra.  Yazacağım deyip bir türlü yazmaya elimin gitmemesinde var mıydı bir hacet. Ada o kadar büyük krizler geçirdi, bulantılarım beni o kadar yatağa bağladı ki, kaldım böyle arada derede. Genelde olayları özümsedikten ve çözümledikten sonra yazıyorum.  Bir başkasına faydası olur diye. Şimdi ise tam ortasındayım zorluğun. […]

Devamını oku

ve işte yine yeniden.

tek sayıları seviyorum. üç’ü özellikle. hayatım hep üç etrafında dönüyor.  düşündüğüm herşeyi üç kişi için düşünüyorum. biz üç kişilik bir aileyiz. 20 sene sonra da gözümdeki senaryo bu şekilde canlanıyor.  bu çok tanıdık ve kolay. hopp, bızzzt, ay tutulması, karmaşa, tepetaklak… —- iki çizgi mi????? —– film burada koptu. ve burada başlıyor hikayenin devamı.  48 […]

Devamını oku