kendini sulara bırakmak.

Hani denizde yüzerken birden sırt üstü bırakır ya insan kendini.  Su alır kaldırır onu. Sarar sarmalar.  Denizin dibinin uğultuları ta uzaklardan şarkılar fısıldar kulağına insanın. İşte aynen öyle bırakasım var kendimi.  Ben salınırken yüzeyinde, akıp gitse hayat altımdan.  Ben bir yön vermesem, hangi havayı soluyacağıma, hangisinin beni sarmalayacağına? Yeterince beklesem? Karşı kıyıya vurur muyum? Gözümü […]

Devamını oku

Bu ay benim arınma ayım.

Bu ay doğum yaptığım ay olacaktı.  Bir erkek bebeği kollarıma aldığım, göğsümde o sızıyı yeniden hissettiğim, emzirdikçe bağlandığım, duygulandığım, ağladığım, güldüğüm, evimin insanlarla dolduğuna hem sevindiğim hem söylendiğim bir ay olacaktı.  İki koynum da dolu olacaktı sonunda, koltukaltlarım kabarık. Havuz içinde deneyecektim doğum sancılarımı geçirmeyi – havuz bile belliydi. Ada’yı yanımda tutacaktım mümkün mertebe, onun […]

Devamını oku