Uzun zaman oldu yazmıyorum.  Yazamıyorum.  Birikti birikti bir türlü satırları bulamıyor kelimeler.  Şaşıyorum.  Bekliyorum.  Geri gelsin diye.

Anlıyorum.  Kararsızlık durgunluğu bu.  Geçmesine izin veriyorum.  Kitaplar düşüyor kucağıma, insanlar giriyor hayatıma ve kararsızlığım yaz sıcaklarıyla beraber uçup gidiyor.  Soğuk, yağmurlu, evde kaloriferlerin yanmaya başladığı bu pazartesi günü girişimi yapabiliyorum.  Koca bir yaz geçirmişiz, ama yağmur damlaları ve bir sıcak kahveymiş beklediğim.

Anneliğimi şekillendiren birçok şeyin yaşandığı güzel bir yaz sona erdi.  Ada bugün 22 aylık.  Her geçen gün sanki bir öncekinden kat kat daha güzel.

Artık birçok şeyden daha eminim.  Kendime daha güvenliyim.  Kızımı dinlemeyi seçtim.  Her duyduğuma paye vermemeyi seçtim.  ‘Olmalı’ kavramını tamamen ortadan kaldırmayı seçtim.  Sütten kesmemeyi, yanımda uyutmayı, istediği her an kucağıma almayı ve yemek yemediği zaman asla zorlamamayı seçtim.  Evet 3 gün aç gezdi, ama şimdi masada oturmak onun için bir keyif.  İçgüdülerimin kapısını çaldım.  İçersi cıvıl cıvılmış.  Mutlu oldum.

The Continuum Concept ile devam edeceğim anlatmaya…

One thought on “İhmalkar Anne

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s