eeennnnn-ne!

Bir sürü laf geveliyor ağzında bir süredir.  Babasına ‘di-di!’ diyerek başlayan macera, kediye ‘pa-pa’yla devam etti ve  son bir haftadır bana bakıp minik dişlerini göstererek taa derinden ‘ennnn-ne!’ demesiyle benim için son noktaya ulaştı.

Keyfime değmeyin.  Evin içinde beni arıyor, bulamadığı zaman herkese ‘enn-ne?’ diye soruyor.  Uzaklardan beni çağırıyor.  Aldığım isimlerden en güzeli, kulağıma tınısı ninni gibi gelen büyülü bir ses… Anneliğin en güzel anlarından biri.  Eşi benzeri yok.

Dedim ya.  Değmeyin keyfime.  Şımaracağım bir süre.