Gebelik, bilgelik, sadelik, annelik, babalık, insanlık ve doğal bağlılık adına, dünyanın o en güzel, tadı tarifsiz hediyesinin paylaşım yeri, ortamı.
Doğal ebeveynlik (Attachment Parenting) için arşiv
Nisan 16, 2009, 2:42 pm · Kategori: babalık, Doğal ebeveynlik (Attachment Parenting), sevgi
Kızı güldükçe yüzüne aydınlık gelir onun da. Ağzı kulaklarına varır, cildi parlar, gözlerinin içinden o sevgi okunur derinden. Anlarsınız.
bir pazar keyfi...
Çıldırır bizimki onu görünce, titrer mutluluktan. O kapıdan girdi mi akan her su durur, bırakılır yapılan her iş ve ona koşulur. O kavuşma anına yalnızca seyirci kalır odadaki diğer insanlar. O an, onlar bir bütün olur.
Kahkahalar savrulur, ordan oraya yürüyüş yapılır evin içinde, ileri geri, geri ileri. Danslar edilir bağıra çağıra. Bilmez Ada sözleri bizim gibi ama o da Ada gibi söyler zaten, gizli dillerinde…
Dolapta ‘ce-e!’ oynanır, odada kozmetik dükkanı kurulur, giyinme odasında bir bir yere iner sabahlıklar, saklambacın bir numaralı kuralıdır bu çünkü. Hiç ‘hayır,’ demez bu baba. Hiç üzmez.
Onları seyretmek tüm yorgunluğumu alır benim. Kendimi uzaktan seyreder bulurum çoğu zaman, aralarına karışmaya kıyamadan… Bakarım uzun uzun bu iki şen ruha ve sessizce şükrederim. Hergün.
O bir baba… Ama o bir anne yarısı esasında. Benim hayat arkadaşım, ikinci yarım. O bir örnek baba benim gözümde. Çoğu babanın yapmayacağı fedakarlıkları yapıyor. Geceleri hep kalkıyor, yorgunluktan ölse de mutlaka oyun ritüellerini yerine getiriyor, kızını uykuya hep kendi elleriyle yatırıyor, sevgisine ve ilişkisine yatırım yapıyor. En önemlisi de bundan keyif almasını biliyor.
Ödülü: Kızıyla hayat boyu sürecek harika bir birebir ilişki…
Günümüzün çocukları çok şanslı. Ama benim tanıdığım bir tanesinin başına altın gagalı bir talih kuşu konmuş. Konmuş ve onu hep korumuş.
Nisan 9, 2009, 9:56 am · Kategori: Doğal ebeveynlik (Attachment Parenting), Doğallık
Dokunun. Mümkün olduğu kadar. Emzirin istediği kadar, o bırakana dek. Taşıyın; sırtınızda, omzunuzda, belinizde bir çanta misali. Sevin, sınırsızca, hissettirin bunu da. Dinleyin içgüdülerinizi. Korkmayın şımartmaktan.
Siz; sakin, mutlu, kendine yeten bir çocuk yetiştiriyorsunuz. Tebrikler. Geri dönüşü geç, ama sonuçları mükemmel olacak. En önemlisi de yolculuğunuz çok keyifli…
Bu tarz çocuk yetiştirmenin literatürdeki adı ‘Doğal ebeveynlik‘. Psikolog Nilüfer Devecigil bu akımın Türkiye’de önde gelenlerinden.
Doğal ebeveynlik nedir?
- Doğal ebeveynliğin temel taşı anne ile bebek arasında kurulan sağlıklı bağlanmadır.
- Doğa, milyonlarca yıldır anne ve bebek arasındaki uyumu oluşturacak gerekli donanımı biyolojik olarak sağlamaktadır.
- Dolayısıyla, anne ile bebek arasındaki bu bağ doğru kurulduğunda bebeğin beyin gelişimi ve kişisel gelişimi en üst noktaya ulaşır.
- Bu bağın doğru kurulamaması kendini, çocuklarda hiperaktivite, öfke, empati eksikliği, sevdiği şeyleri paylaşamama; büyüdüğünde ise sağlıklı ilişkiler kuramama, güven eksikliği, terk edilme korkusu olarak gösterebilir.
Doğal ebeveynlik için rehber araçlar söyle sıralanabilir:
- Hamilelik, doğum ve ebeveynliğe hazırlık
- Sevgi ve saygıyla beslemek
- İhtiyaçlarına kulak vermek
- Tensel yakınlık
- Gece boyunca ebeveynlik
- İstikrarlı ve devamlılık arz eden ilgi
- Pozitif disiplin uygulamak
- Kişisel hayatta ve aile hayatında denge kurmak *
* Kuraldisi.com sitesinden alıntıdır.
‘Ben zaten buna benzer şeyler yapıyorum,’ derseniz, sizi tebrik ederim. İçgüdülerinizi dinliyorsunuz demektir. Bu felsefenin esası annelik içgüdülerine ve günümüz bilgi bombardımanıyla yozlaşmamış toplumlardaki çocuk yetiştirme yöntemlerine dayanır. Benim kanımca, aldığı yeni isim, kendisini sonradan gelişen korkuya ve otoriteye dayalı ebeveynlik modellerinden ayırmak içindir.
İngilizcede ‘Attachment Parenting‘ olarak geçiyor. Yani ‘bağlı ebeveynlik’. Bebek-anne, bebek-baba arasındaki bağı baz alıyor.
Amerika’da bu akımın öncüsü Dr William Sears, anne ve babaların kendilerine en uygun sınırları kendileri bulmaları taraftarı. Çok fazla bebek kitabı okuyup, onları uygulamaya çalışmanın amaçtan uzaklaştırıcı olabileceğini düşünüyor.
Bebekle doğum sonrası hemen kurulan ilişkinin ‘ten tene’ devam etmesi ve bebeğin emzirilmesi önemli. Uyku düzeni ise gene anne-babaya kalmış, fakat bebekle beraber yatmanın da hem fizyolojik, hem psikolojik bir çok faydası var. Bunu başka bir yazımda irdeleyeceğim.
‘Bebeği giymek’ (Babywearing) şiddetle tavsiye ediliyor. Ben kendimden biliyorum, Ada’yı hiçbirşekilde sakinleştiremediğimde, susturmanın ve rahatlatmanın tek yolu, onu bebek askısına koyup evin içinde dolaşmak. Özellikle gazlı, sancılı, uykusu zor bebekleri olanlara tavsiye ederim. Puseti boşverin, bebeğinizi giyin, sokağa çıkın. Farkı göreceksiniz, ve asla bırakmak istemeyeceksiniz. Bu konuyla ve değişik askılarla ilgili de bir yazı yazacağım. Seçenekler çok, ama mantık çok basit. Uzunca bir kumaş bile bunun için yeterli olacaktır.
Mutlu anneler, destekçi babalar ve sakin, huzurlu bebekler adına. Şiddetle tavsiye edilir.
« Daha yeni yazılar
