Dila Bezmen Telci wrote @ Mayıs 7, 2009 at 12:48 pm

Inan bana ayni yollardan gectim seninle…. Alin 3 yasinda oldu, cok keyifle 11 ay emzirdim ama is kati gidalara geldiginde bir felaket oldu. Ben de senin gibi nice kitaplar okudum, internette bakmadigim site kalmadi. Bircok insan abartiyorsun dedi sonra elimde 1 haftada kizim neler yedi listesi ile pedegoga gittim. Kadin sok oldu! Ne kofte, ne ekmek, ne pilav hic birini yemiyordu… Sadece patates firinda, sut ve cornflakes.

Kitaplarin yapma dedigi herseyi yaptim sonunda: tv karsinda yedirmek, oyun oynarken yedirmek vsvs.. Hicbiri ise yaramadi. Onun yedigi ucluyu vermeyip yerine alternatif mesela kofte vermeyi denedigimde ise, simply yemedi! 2 yasinda 3 gun yemek yemedi, sonunda ben give up ettim ve onun istediklerini verdim.. Bir de tabi onun karsisnda beraber yiyicez diye kilo aldim, onu da eklemem lazim!!

Neyse sonra kendi hazir oldugunda yavas yavas denemeye basladi. Biraz kofte, pilav, makarna, balik… Lisete yavas yavas uzuyor simdi.. Tabi hala cok seciyor ve az yiyor ama en azindan sofrada beraber yemek yiyoruz! Bu bir mucize benim icin….

Bana doktorum hicbir cocuk acliktan olmez demisti, Alin olmediyse harbiden olmez herhalde…. Alin ben relax ettigimde yemeye basladi, yemek isterse yesin istemezse yemesin dedigim noktada basladi….

Bir de her cocugun karakteri baska bunu embrace etmek lazim… Benim kizim boyle… Hersey onun kendini hazir hissettigi zamanda oldu ve ozaman cok kolay oldu. Yemekte oyle oldu….

Sana kolay gelsin… Umarim az da olsa moral olmustur… You are not alone!!!:))

  Serap wrote @ Mayıs 27, 2009 at 9:50 am

Kızım Ayşe 18 aylık ve görüyorum ki yalnız değilim.
Katı gıdalara geçtiğimizde doktorumuzun önerdiği püreleri Ayşe hiç sevmedi. Kitaplardan, internetten, eşten dostan öğrendiğin her türlü yaratıcı püre karışımlarını denedim ama nafile Ayşe’ye 2-3 kaşıktan fazla yediremedim. Israr ettiğimde yedirdiğim 2 kaşığı da kusuyordu zaten.
O yemedikçe ısrarla yedirmeye çalıştım. O inatla reddetti.
Bir gün annem bizim yediğimiz taze fasulyeden yedirdi ve biz o gün pürelere veda ettik.
O günden sonra Ayşe’ye hiç püre yediremedim, sebze yemeklerimizi daha az yağlı ve tuzsuz hazırladık, o da bizimle yemeye başladı.

O yedikçe ben rahatladım, ben rahatladıkça onun iştahı arttı.
Bu aralar Ayşe de Ada gibi, hamurcu
Peynirli makarnaya ve erişteye bayılıyor, sabahları tost yiyor, canı isterse biraz köfte kemiriyor. sigara böreğine asla hayır demiyor.
Eskiden her şeyini saatine uygun yedirmeye çalışırdım ve saati şaşarsa evde terör estirirdim.

Şimdi rahatım, Ayşe bizimle masaya oturuyor ve önüne yemeğini koyuyorum, yemeğini yemesine yardım ediyorum, istemezse bırakıyorum kendisi yiyor.
Her öğünden sonra üstbaş değiştiriyoruz; her yer batıyor ama artık o da rahat yemek yiyor, ben de

  dilo wrote @ Ocak 24, 2011 at 1:04 am

arkadaslar kesinlikle baby led weaning tavsiye ediyorum. merak edenler olursa seve seve detayli bir sekilde anlatirim